Przysięga małżeńska ❤️
Ślub kościelny, cywilny a może WŁASNA? 📝

Brzmienie przysięgi małżeńskiej w 2026/2027 roku zależy od rodzaju wybranej ceremonii. Podczas ślubu kościelnego obowiązuje liturgiczna przysięga składana przed Bogiem i świadkami. Z kolei na ślubie cywilnym zastosowanie ma formuła określona w przepisach prawa, wypowiadana przed kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego. Coraz większą popularnością cieszą się także śluby humanistyczne, podczas których Narzeczeni mogą przygotować indywidualną przysięgę.

Podczas ślubu kościelnego obowiązuje jedna, określona przez liturgię forma przysięgi małżeńskiej. W pierwszej kolejności Narzeczeni trzykrotnie odpowiadają na pytania księdza słowem „chcemy”. Kolejno powtarzają zdania po słowach kapłana. Zobowiązują się do miłości, wierności i uczciwości małżeńskiej, a także do pozostania razem do końca życia. Tekstu nie można zmieniać własną wersją. Brzmi on: „Ja (imię partnera/partnerki) biorę Ciebie (imię partnera/partnerki) za męża/żonę i ślubuję Ci: miłość, wierność i uczciwość małżeńską, oraz że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy jedyny i wszyscy święci.” W przypadku ślubu jednostronnego pomijane jest ostatnie zdanie.

Na ślubie cywilnym Narzeczeni składają przysięgę małżeńską przed Urzędnikiem Stanu Cywilnego, powtarzając za nim słowa (nie trzeba się uczyć na pamięć). Brzmi ona: „Świadomy/a praw i obowiązków wynikających z założenia rodziny, uroczyście oświadczam, że wstępuję w związek małżeński z (imię partnerki/partnera) i przyrzekam, że uczynię wszystko, aby nasze małżeństwo było zgodne, szczęśliwe i trwałe.” Jest to oficjalna formuła określona przepisami prawa, dlatego nie można jej zastąpić własnym tekstem. Jeśli Para Młoda chce przekazać sobie osobiste słowa, może zrobić to po zakończeniu oficjalnej części ślubu. Warto jednak wcześniej uprzedzić Urzędnika.

W sezonie 2026/2027 treść standardowej przysięgi małżeńskiej brzmi tak samo jak w poprzednich latach. Nie zapowiedziano zmian ani w formule obowiązującej podczas ślubu kościelnego, ani cywilnego. Narzeczeni nie muszą uczyć się zdań na pamięć, a jedynie powtarzają po osobie udzielającej ślubu. Wyjątek stanowią śluby humanistyczne, przy których możliwie jest samodzielne ułożenie treści przysięgi.

Największą różnicą pomiędzy przysięgą małżeńską kościelną a cywilną jest jej charakter wynikający z rodzaju ceremonii. Przysięga kościelna ma wymiar religijny i jest składana przed Bogiem i zgromadzonymi świadkami. Natomiast przysięga cywilna ma charakter świecki. Narzeczeni składają ją w obecności kierownika Urzędu Stanu Cywilnego. Inna jest też treść używanych sformułowań. W koście Młodzi zobowiązują się do miłości, wierności i uczciwości małżeńskiej oraz pozostania w związku do końca życia. Z kolei w Urzędzie wymawiana jest przysięga małżeńska, która nawiązuje do odpowiedzialności za stworzenie zgodnego, szczęśliwego i trwałego małżeństwa. Inne są też skutki takich ślubów. Ceremonie kościelne nie są równoznaczne z prawnymi następstwami, dlatego najpopularniejsze są śluby konkordatowe. W ich trakcie Para Młoda wymawia słowa przysięgi kościelnej, a jednocześnie podpisuje dokumentu urzędowe.

Najczęściej jako pierwszy przysięgę małżeńską składa Pan Młody, a następnie powtarza ją Panna Młoda. Taka kolejność wynika z tradycji, która została utrzymana w celu uporządkowania formalnego schematu. Dotyczy to zarówno ślubów kościelnych, jak i cywilnych oraz konkordatowych. Z powodu stosunkowo sztywnych protokołów prawnych i liturgicznych nie ma możliwości, aby to Narzeczona pierwsza składała przysięgę. Inną kolejność można ustalić w przypadku ślubów humanistycznych.

Zarówno przy ślubach kościelnych i cywilnych Narzeczeni powtarzają kolejne zdania za księdzem lub kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego. Osoba prowadząca ceremonię najczęściej dzieli treść na krótkie fragmenty, co ułatwia ich powtórzenie. Absolutnie nie ma potrzeby uczenia się słów przysięgi i recytowania jej z pamięci. W przypadku obawy przed pomyłką warto jednak zapoznać się z treścią, a nawet poćwiczyć wcześniej. Pomaga to czuć się pewniej i opanować emocje w dniu ślubu. Inaczej jest natomiast w przypadku ślubów humanistycznych. Przy takich Pary Młode mają swobodę. Mogą czytać przysięgę z kartki, recytować ją z pamięci lub wypowiadać spontanicznie.

Emocje towarzyszące ceremonii sprawiają, że pomyłki podczas składania przysięgi małżeńskiej zdarzają się bardzo często. Są zupełnie normalne i nie powinny być powodem do stresu. Gdy zdarzy się Wam przekręcić słowa, zapomnieć fragment zdania czy wypowiedzieć coś z opóźnieniem, warto zachować spokój. Ksiądz lub urzędnik najczęściej z dużym doświadczeniem prowadzą Młodych przez kolejne etapy ślubu i samej przysięgi, a w razie potrzeby podpowiadają i pomagają wrócić do konkretnego fragmentu. Drobne pomyłki w żaden sposób nie wpływają na ważność zaślubin. Co więcej, najczęściej pozostają sympatycznym wspomnieniem i powodem do rodzinnych anegdot przez lata.

Przed złożeniem przysięgi małżeńskiej ksiądz zadaje Narzeczonym trzy pytania. Dotyczą one zgody na zawarcie małżeństwa, gotowości do wytrwania w nim do końca życia oraz przyjęcia i wychowania potomstwa zgodnie z nauką Kościoła. Na każde pytanie przyszli małżonkowie powinni odpowiedzieć słowem: „Chcemy”. Taka deklaracja ma na celu potwierdzić, że decyzja o ślubie została podjęta świadomie i bez przymusu, a także że obie strony rozumieją obowiązki wynikające z sakramentu małżeństwa. Dopiero po udzieleniu odpowiedzi na trzy pytania rozpoczyna się właściwa przysięga małżeńska.

Obrzęd zawarcia małżeństwa rozpoczyna się po liturgii słowa i homilii. W pierwszej kolejności ksiądz zadaje Narzeczonym trzy pytania, na które odpowiadają „Chcemy”. W następnym kroku, trzymając się za prawe dłonie, powtarzają kolejnej słowa przysięgi małżeńskiej za kapłanem. Po zakończeniu przysięgi następuje poświęcenie i nałożenie obrączek. Również w tym kroku Para Młoda wypowiada odpowiednią formułę, a po tym ksiądz potwierdza zawarcie sakramentu małżeństwa. Dalsza część Mszy przebiega zgodnie z liturgią eucharystyczną. W przypadku ślubów konkordatowych dokumenty z Urzędu Stanu Cywilnego najczęściej są podpisywane po zakończeniu Mszy i błogosławieństwie.

Podczas ceremonii w Urzędzie Stanu Cywilnego (USC) jego kierownik wygłasza przemówienie dotyczące znaczenia małżeństwa. W następnym kroku prosi Narzeczonych o złożenie przysięgi, która polega na powtarzaniu po nim zdań wchodzących w skład oficjalnej formuły. Para Młoda potwierdza w nich wolę zawarcia małżeństwa. Po przysiędze urzędnik potwierdza zawarcie małżeństwa i następuje wymiana obrączek. Wydarzenie zwykle kończy się podpisaniem aktu małżeństwa przez Nowożeńców i Świadków. Często jest miejsce na pocałunek Młodych i brawa Gości. Cała ceremonia zwykle trwa kilkanaście minut.

Możliwość wymówienia własnej przysięgi małżeńskiej zależy od rodzaju ceremonii. Własną treść można przygotować przede wszystkim na ślubie humanistycznym. Niekiedy kilka dodatkowych słów można przekazać drugiej połówce również po zakończeniu ślubu cywilnego, po wcześniejszym ustaleniu z urzędnikiem. Jednak główna treść przysięgi w USC, jak i w kościele, jest niezmienna. Jeśli zależy Wam na własnej przysiędze małżeńskiej, warto przewidzieć czas na jej wygłoszenie podczas zabawy weselnej. Odczytanie przygotowanego wcześniej listu czy osobiste wyznanie miłości może być pięknym uzupełnieniem tradycyjnej ceremonii, która zakończyła się wcześniej.

Podczas ślubu kościelnego nie można zastąpić obowiązującej przysięgi małżeńskiej własnym tekstem. Liturgia przewiduje jedną formułę, która nie może być modyfikowana. Narzeczeni wypowiadają jej słowa powtarzając po księdzu. Nie oznacza to jednak, że musicie rezygnować z osobistych wyznań. Wiele Par Młodych decyduje się na odczytanie listów miłosnych czy wypowiedzenie autorskich treści podczas wesela. Dzięki temu można zachować tradycyjny charakter sakramentu małżeństwa i jednocześnie dodać uroczystości osobistego akcentu.

Podczas ślubu cywilnego obowiązuje urzędowa formuła, która nie może być zastąpiona własną przysięgą małżeńską. Narzeczeni wypowiadają zdania dokładnie w takiej formie, jak przedstawia je urzędnik. Przysięga musi być wypowiedziana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi. Jeśli jednak zależy Wam na bardziej osobistym charakterze ceremonii, warto zapytać urzędnika, czy po zakończeniu oficjalnej części możecie dodać kilka słów od siebie. Dobrym pomysłem jest też zaaranżowanie dodatkowego etapu przyjęcia weselnego, w trakcie którego wymienicie się własnymi treściami. Takie rozwiązanie pozwala na połączenie przepisów z indywidualnymi oczekiwaniami. Często stanowi też romantyczne uzupełnienie zabawy, które można wspominać podczas wspólnych lat.

Własna przysięga małżeńska powinna brzmieć naturalnie i przede wszystkim, jak wskazuje nazwa, musi składać się z własnych słów. Od czego zacząć? Postarajcie przypomnieć sobie wspólne początki i wydarzenia, które utkwiły Wam w pamięci. Pomyślcie również o planach na przyszłość i składanych sobie obietnicach. Na tej podstawie najłatwiej wychwycić to, co faktycznie chcecie sobie przysiądz w dniu ślubu. Może być to np. wzajemne wsparcie, szacunek czy pielęgnowanie codziennych drobiazgów. Absolutnie nie musi być to długi tekst. Nie ma sensu wymyślać romantycznych wierszy, które nie mają związku z Waszą historią. Zwykle najlepiej sprawdzają się przysięgi, które są proste, brzmią swobodnie i trafiają w emocje drugiej połówki.

Przygotowując się do powiedzenia osobistej przysięgi ślubnej warto mówić o ukochanej/ukochanym w kontekście wspólnego życia. Pomyśl o najważniejszych, ale też drobnych wydarzenia z Waszej przeszłości. Co Was do siebie zbliża, co kochasz w drugiej osobie, co Cię rozbawia? Często wystarcza opis krótkich wspomnień lub podziękowanie za wsparcie. Przydają się też szczere obietnice dotyczące wspólnej przyszłości. Zwykle lepiej unikać zbyt długich anegdot czy opowieści, które mogą zawstydzić Twoją drugą połówkę. Najważniejszą wartość mają autentyczność, emocje i wszystkie słowa, które naprawdę płyną prosto z serca. Takie, nawet bardzo krótkie wyznania, w większości przypadków okazują się trafniejsze niż skomplikowane i literackie przemówienia.

Przysięga małżeńska na ślubie jednostronnym wygląda praktycznie tak samo jak w przypadku standardowego ślubu kościelnego, ale sam przebieg ceremonii i jej organizacji jest nieco inny. Główna różnica polega na tym, że osoba deklarująca się jako niekatolicka rezygnuje z wypowiadania końcowych słów, takich jak: „Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy jedyny i wszyscy święci”. Pozostała część przysięgi małżeńskiej pozostaje bez zmian. Z kolei strona wierząca wypowiada pełną formułę. Przy takich ślubach nieco inna jest też rota przy wymianie obrączek. Na tym etapie osoba niewierząca rezygnuje z odwołania się do Trójcy Świętej. Taka forma ślubu i przysięgi zarazem jest stosowana w małżeństwach mieszanych, w których za zgodą Kościoła szanowane są odmienne przekonania religijne Nowożeńców. Konieczne jest uzyskanie pisemnej zgody biskupa. Rozwiązanie takie pozwala zachować sakramentalny charakter ceremonii, ważny dla jednego z małżonków oraz szanującego jego przekonania partnera.

Jeśli jedno z Narzeczonych to osoba niewierząca, możliwy jest tzw. ślub jednostronny, który odbywa się za zgodą Kościoła (należy ją uzyskać u biskupa). W takich przypadkach osoba niewierząca nie mówi pełnej przysięgi małżeńskiej pomijane jest ostatnie zdanie, które nawiązuje do wiary katolickiej, czyli: „Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy jedyny i wszyscy święci”. Pozostała część przysięgi pozostaje bez zmian, a strona wierząca wypowiada standardową formułę w całości. Dzięki uzyskanemu zezwoleniu na ślub jednostronny Narzeczeni mogą zachować sakramentalny charakter małżeństwa, jednocześnie nie wymuszając na jednej ze stron wyzwań sprzecznych z jej przekonaniami.

Po złożeniu przysięgi małżeńskiej na przyszłych Nowożeńców czeka jeszcze wypowiedzenie formuły przy zakładaniu obrączek. Po ich poświęceniu przez księdza wypowiadają oni następujące słowa: „(Imię żony/męża) przyjmij tę obrączkę, jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.” W przypadku ślubu jednostronnego osoba niewierząca pomija ostatnie zdanie, które nawiązuje do przekonań religii katolickiej. W trakcie wypowiadania słów przysięgi obrączkowej nakłada się obrączkę na palec serdeczny drugiej wybranki/wybranka. Najpierw robi to Pan Młody, następnie Panna Młoda.

W przypadku ślubów kościelnych i konkordatowych przysięga małżeńska jest wypowiadana zaraz po trzech pytaniach zadanych przez księdza, które dotyczą chęci i świadomości zawarcia małżeństwa. Wcześniej mają miejsce m.in. obrzędy wstępne, czytania Biblii. Psalm i kazanie. Z kolei tuż po przysiędze następuje wypowiadanie formuły obrączkowej i wymiana obrączkami na znak zawartego małżeństwa. Przy ślubie cywilnym moment składania przysięgi następuje po przemówieniu urzędnika oraz przed wymianą obrączek i podpisaniem aktu małżeństwa.