Square Format - Konrad Dobrucki

Mój styl pracy opiera się na świadomym łączeniu porządku analogowego i cyfrowego. Każdy z nich pełni inną rolę: analog wnosi organiczność, nieprzewidywalność i charakter, natomiast cyfrowy zapis daje bezpieczeństwo, powtarzalność i pełną kontrolę nad procesem. W części cyfrowej pracuję na cyfrowych aparatach średnioformatowych, które oferują zupełnie inną jakość obrazu niż klasyczne systemy pełnoklatkowe. To przede wszystkim wyjątkowa miękkość, plastyczne przejścia tonalne i naturalna praca z kolorem oraz światłem. Dzięki temu zdjęcia są spokojne, głębokie i bardzo „czyste” wizualnie, bez agresywnej ostrości czy przesadnego kontrastu. Równolegle sięgam po analogowy średni format, który wymusza wolniejsze tempo pracy i większą uważność. Każdy kadr jest wtedy świadomą decyzją, a nie efektem serii. Ten rytm pozwala mi skupić się na emocjach, relacjach i detalach, zamiast na technicznej nadprodukcji obrazu. Połączenie cyfrowego i analogowego średniego formatu pozwala mi tworzyć reportaże, które są spójne estetycznie, bezpieczne produkcyjnie i ponadczasowe wizualnie. To zdjęcia, które nie podążają za chwilową modą, ale starzeją się spokojnie i naturalnie — jak dobrze zaprojektowane obiekty. PS: a na koniec nie będę próbował Cię naciągnąć na chińskiego drewnianego pendrivea za 500 zł - Jako model biznesowy to pewnie nie najlepsza strategia ale przynajmniej mogę spać spokojnie.

Praca na filmie analogowym zawsze wiąże się z dużą dozą nieznanego. Każda rolka to proces, w którym wiele rzeczy może pójść nie tak — zarówno na etapie fotografowania, jak i później: podczas wywoływania czy skanowania materiału. To część magii analogu, ale też jego największe wyzwanie. Na co dzień to ryzyko świadomie minimalizuję, łącząc porządek analogowy z cyfrowym. Pracuję hybrydowo, dzięki czemu analog wnosi charakter i wyjątkową estetykę, a cyfrowy zapis stanowi bezpieczne zabezpieczenie całego reportażu. Zdarzały się jednak sytuacje, w których klienci decydowali się na reportaż wyłącznie na filmie, bez cyfrowego backupu. To właśnie takie realizacje są dla mnie największym wyzwaniem — wymagają maksymalnej koncentracji, doświadczenia i pełnej świadomości ryzyka po obu stronach. Każda decyzja w trakcie dnia ma wtedy realne znaczenie, bo nie ma miejsca na powtórki ani techniczne zabezpieczenia. To trudne, ale jednocześnie bardzo odpowiedzialne doświadczenie, które nauczyło mnie jeszcze większego szacunku do procesu i do zaufania, jakim obdarzają mnie Pary decydujące się na taką formę reportażu.

Ile zdjęć jest w pakiecie? To zdecydowanie pytanie, które słyszę najczęściej — i jednocześnie jedno z najtrudniejszych do jednoznacznej odpowiedzi. Doskonale rozumiem, skąd się bierze. Dla Pary Młodej liczba zdjęć jest formą zabezpieczenia: potwierdzeniem, że reportaż będzie kompletny, rzetelny i że żaden ważny moment nie zostanie pominięty. I to jest absolutnie naturalne. Z mojego punktu widzenia jednak miarą dobrego reportażu nie jest liczba zdjęć, lecz ich jakość i spójność historii, którą opowiadają. Nie pracuję według sztywnej ilości kadrów. Zawsze oddaję wszystkie zdjęcia, które realnie budują opowieść o Waszym dniu — bez zapychania galerii powtórzeniami czy przypadkowymi ujęciami. Często świadomie wolę oddać mniej zdjęć, ale dopracowanych w każdym detalu. Każdy kadr obrabiam indywidualnie, bez gotowych presetów i bez podążania za chwilową, masową estetyką ślubną: przepalonymi bielami, czarno-białymi zdjęciami o przesadnym kontraście czy „opalonymi” tonami skóry, które sprawiają, że wszyscy wyglądają tak, jakby użyli samoopalacza. Zależy mi na ponadczasowości — na zdjęciach, które będą dobrze wyglądały nie tylko dziś, ale też za 10 czy 20 lat. Zachęcam też, by spojrzeć na fotografie jak na obiekty, a nie tylko pliki na dysku. Wybierzcie dwa zdjęcia, które przygotuję specjalnie pod druk galeryjny. Przejdźcie się z nimi do ramiarza, którego mogę Wam polecić. Wybierzcie rodzaj drewna, szkła, passe-partout. Dotknijcie papieru, zobaczcie różnice, poczujcie wagę finalnego obrazu. Potem zawieście gotowy wydruk na ścianie. Oczywiście mogę zająć się tym procesem za Was w całości — ale samo doświadczenie tworzenia czegoś fizycznego ze swoich zdjęć jest na tyle wartościowe, że naprawdę polecam przeżyć je samemu.

- Cyfrowy reportaż ślubny. Na który składają się wszystkie dobre ujęcia. -Przygotowanie pod druk 2 zdjęć do dużego wydruku oraz 40 mniejszych zdjeć pod wydruk do albumu.

Im wcześniej tym lepiej. Jeżeli dysponuję terminem to mogę przyjechać i jutro. Terminy jednak po podpisaniu umowy są rezerwowane często z dużym wyprzedzeniem nawet rocznym.

Mój styl opiera się przede wszystkim na bliskości z ludźmi i uważnej obserwacji. Staram się nawiązać realny kontakt z moimi bohaterami, bo to oni wpuszczają mnie do swojego świata — bez tego nie da się stworzyć naturalnych, prawdziwych kadrów. Tworzę reportaże, które oddają atmosferę całego dnia, a nie tylko jego wizualną oprawę. Skupiam się na emocjach, relacjach i momentach pomiędzy — na spojrzeniach, gestach, reakcjach gości. To one budują historię i sprawiają, że zdjęcia są autentyczne. Nie pracuję schematami. Nie interesuje mnie odhaczanie obowiązkowych detali, jeśli nie wnoszą nic do opowieści. Zamiast koncentrować się na tym, jak wygląda biała suknia na wieszaku czy papierowe winietki na stołach, wolę pokazać, jak naprawdę wyglądało Wasze wesele i jak się wtedy czuliście. Estetycznie są to zdjęcia spokojne, miękkie i ponadczasowe — takie, do których chce się wracać po latach, a nie tylko przewijać je na ekranie telefonu.

W dowolnym dogodnym momencie, po ustaleniu z Parą młodą. Zazwyczaj do miesiąca przed lub po.

Jeżeli planujecie coś z tego wydrukować to tak. Jeżeli chcecie mieć tylko fotki na socjale to nie.

30 dni. Ale mogę Wam oddać kilka zdjęć zaraz po abyście mogli podzielić się dobrą nowiną ze światem.